خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درک هر راز کجا زان عجمی زاده کنیگرنه آیینه چو آیینه او ساده کنی
۲
زیب مشاطه صفایی ندهد آن بهترکه قناعت به همان حسن خداداده کنی
۳
چون صبا معتکف طرف چمن شو شایدخرده ای حاصل ازان غنچه نگشاده کنی
۴
چون ارادت به کف کس نسپردست عنانکوش تا همرهمی مردم آزاده کنی
صفحهٔ ۱ از ۳