خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به تسبیح و مصلا کرده‌ای میخانه‌آراییکنون از اشک رنگین می‌کنم پیمانه‌آرایی
۲
زبان و گوش محو لذت است اصحاب خلوت رابه ذکر جام و شاهد می‌کنم افسانه‌آرایی
۳
به دست فکر از هم می‌گشایم تاب گیسوییز عاشق خوش بود مشاطگی جانانه‌آرایی
۴
مگر یار مسافر گشته من باز می‌آیدکه جان در حجره‌آرایی‌ست دل در خانه‌آرایی
صفحهٔ ۱ از ۳