خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۲۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد بر من جهان و جانمانس دل و راحت روانم
۲
بر خاستمش به بر گرفتمبفزود هزار جان به جانم
۳
از قد بلند و زلف پشتشگفتم که مگر به آسمانم
۴
چون سر بنهاد در کنارمرفت از بر من جهان و جانم
صفحهٔ ۱ از ۲