خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الهی نفرت از ما ده، بنوعی اهل دنیا راکه ره ندهد کسی در دل غبار کینه ما را
۲
عطا کن مشرب افتادگی، پیش درشتانمتو کز همواری افگندی به پای کوه صحرا را
۳
نگردیدیم نرم از آسیای گردش گردونبه پای گردش چشمی بیفگن دانه ما را
۴
در آن دم کاید از ذکر تو در شورش عجب نبودزبان موج اگر افتد برون از کام، دریا را
صفحهٔ ۱ از ۲