خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پوشیده پرده گر دوست روی سیاه ما رارنگ خجالت آورد بر رو گناه ما را
۲
پیری خلاص میکرد ما را از روی عالمگر سنگ ره نمیشد عینک نگاه ما را
۳
گر برنشد چراغم ای دل خورم چرا غم؟نگرفته است از دست کس شمع آه ما را
۴
آورد رو بهرکس کردند پشت بر ویگویا نمی شناسد دل قبله گاه ما را
صفحهٔ ۱ از ۲