خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز لطف دوست کی آید دریدن پرده ما را؟اگر خجلت به روی ما نیارد کرده ما را
۲
نباشد جز فرو رفتن ز خجلت بر زمین فردااگر سرکوب ما خواهند کرد آورده ما را
۳
همین نعمت ز نعمتهای الوان بس که همچون گلبه رخ چینی نباشد سفره گسترده ما را
۴
مصور گر کشد تمثال ما زآلوده دامانیعجب نبود ورق از خود فشاند کرده ما را
صفحهٔ ۱ از ۲