خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهد گشود عقده دلهای ریش رادر شانه دیده زلف تو احوال خویش را
۲
راضی به کم نگشته پی بیش میدودنشناخته است خواجه زجدوار نیش را
۳
بر قامت حیات لباس جوانیتکم داشت تر ز رنگ خضابست ریش را
۴
گوشت ز کار ماند به فریاد خود برسچشمت ضعیف گشت ببین فکر خویش را
صفحهٔ ۱ از ۳