خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منزل کناره کرده، ز راه عبور ماصحرا به تنگ آمده از دست شور ما
۲
از بس نمانده است ز ما هیچ در میانیاران کنند غیبت ما در حضور ما
۳
اشکم بدیده از دل پرسوز چون رسد؟توفان چو شعله خشک شود در تنور ما
۴
با داغ دل، چو لاله سراپا شکفته ایمنتوان شناختن ز غم ما سرور ما
صفحهٔ ۱ از ۲