خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه گردیدند همراهان ما دلگیر ماکس بگرد ما نمی گردد، مگر زنجیر ما
۲
برنگشتیم از جهان زانسان که رو وا پس کنیممزد نقاشی که مستقبل کشد تصویر ما
۳
ما حساب خویشتن را با جهان کردیم پاکزین بیابان خار خشکی نیست دامن گیر ما
۴
قبضه شمشیر اگر نبود مرصع باک نیستگوهر شمشیر ما بس، جوهر شمشیر ما
صفحهٔ ۱ از ۲