خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنگ از بسکه شد زمانه مامردمی خاست از میانه ما
۲
چون نشینم بزیر چرخ که هستحلقه مار آشیانه ما
۳
راحت از ما ز بس گریزان استمیرمد خواب از فسانه ما
۴
لخت دل نامه و، ز داغش مهراشک ما، قاصد روانه ما
صفحهٔ ۱ از ۲