خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اوراق روز و شب همه طی شد به صد شتابحرفی نخواهد چشم شعورت ازین کتاب
۲
برعارضت نه موی سفید است هر طرفسیلاب عمر کف بلب آورده از شتاب
۳
از دست رفت عمر و، نشد فکر توشه ییدردا که بار خویش نبستی به این طناب
۴
دیگر درین مقام، مجال درنگ نیستکز پشت حلقه عمر تو شد پای در رکاب
صفحهٔ ۱ از ۲