خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه پیش خلق گشایی دهان برای طلب؟که موج ریختن آبروست جنبش لب
۲
مجو، ز گرمی دونان دوای درد، که هستهزار مرتبه جانکاه تر ز گرمی تب
۳
چو فضله ییست که زاییده از غذای لطیفهرآنکسی که مباهات میکند بنسب
۴
ز برگ سیلی استاد برگ پیوند استکه میدهد ثمر اعتبار نخل ادب!
صفحهٔ ۱ از ۲