خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دماغ اهل فنا، از مکاره آزاد استچراغ مجلس تصویر، ایمن از باداست
۲
دل شکسته، چه غم دارد از حوادث دهر؟که بیم سیل کشد، خانه یی که آباد است!
۳
بکن حذر ز ضعیفان، به زور خویش منازهمیشه طعمه زنگار، مغز فولاد است!
۴
تلاش نام کنی، در جهان اثر بگذارنه بیستون، که نگینی به نامِ فرهاد است!
صفحهٔ ۱ از ۲