خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لوح دنیا از خط مهر و محبت ساده استساده تر لوح کسی کو دل بدنیا داده است
۲
داغ یاران، محنت دنیا، نفاق همدمانجمله اسباب گذشتن از جهان آماده است
۳
گر غرض شهرت نباشد، راه عزلت تنگ نیستچون بود گمگشتگی مقصد، بیابان جاده است
۴
میشود فردا بسی افتادگان را دستگیرچون عصا هرکس درین گلشن ز پا افتاده است
صفحهٔ ۱ از ۲