خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مایه جمعیت خاطر، نه سامان بوده استاین درم در کیسه تنگی فراوان بوده است
۲
ما دل ارباب دولت را غنی پنداشتیمبینوا از برگ، جمعیت پریشان بوده است
۳
قطره باران گهر تا گشت، نم بیرون ندادفیض بخشی شیوه بی اعتباران بوده است
۴
منت ممنون نکردن، کرده ما را زیر باراز لئیمان بخل ورزیدن هم احسان بوده است
صفحهٔ ۱ از ۲