خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آزاده بهمراهی کس بند نگرددخاصیت سرو است که پیوند نگردد
۲
با همت والا زر دنیا نشود جمعباران که بکهسار رسد، بند نگردد
۳
در خانه دل یاد خدا پانگذاردتا رفته ز فکر زن و فرزند نگردد
۴
دیوانه بود هرکه دهد تن به علایقزنجیر پلی گرد خردمند نگردد
صفحهٔ ۱ از ۲