خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان خاک کَرَم‌خیزی ندارداز آن تخم سخن‌ریزی ندارد
۲
به حال راستان پی بردم آنگاهکه گفت استاد:«الف چیزی ندارد»!
۳
مترس از بخشش ای منعم، که گیتیچون همت ملک زرخیزی ندارد
۴
جهان چیزی که دارد مردم، امادگر از مردمی چیزی ندارد
صفحهٔ ۱ از ۳