خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میان عشق و ننگ و نام، الفت درنمیگیردبه ترک سر، کله را آشنایی سر نمیگیرد
۲
نپوید، بیدلیل راسترو، راه طلب سالکقلم، آری سراغ ره جز از مسطر نمیگیرد
۳
بنه ای سرفرازی، پا ز سر ما خاکساران راز خاک ره کسی نقش قدم را برنمیگیرد
۴
سر طبعم، بنان این گدایان، چون فرود آید؟که دست همت من تاج از سنجر نمیگیرد
صفحهٔ ۱ از ۲