خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچه سالی خون خورد، تا چهره‌ای گلگون کنددر چنین محنت‌سرا، دل شادمانی چون کند؟!
۲
خودنمایی زیر چرخ فتنه بار از عقل نیستاز سبک‌مغزی حباب از بحر سر بیرون کند
۳
بس که عنقا داشت عار از شهرت خود در جهاندر میان خلق نتوانست سر بیرون کند
۴
می‌کند دل را مکدر، صحبت اهل نفاقبا دورویان جهان، آیینه یارب چون کند؟!
صفحهٔ ۱ از ۱