خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هست سالک با خدا، گر کار دنیا می‌کندنیست جز در بحر کشتی، رو به هرجا می‌کند
۲
باشد از بی‌خان و مانان برگ عیش اغنیازندگانی شهر از پهلوی صحرا می‌کند
۳
خاکساری قدرت افزاید، که در میزان گهرپله پستی چو گیرد، نرخ بالا می‌کند
۴
گرنه ما رزق خود از بی‌جوهری پیدا کنیمهرکجا باشیم، ما را رزق پیدا می‌کند!
صفحهٔ ۱ از ۲