خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفت‌و‌گوی آن دهن، اندیشه بی‌جا می‌کندگر تواند کرد، او را بوسه پیدا می‌کند
۲
خنده در عین سخن یارم نه بی‌جا می‌کندگفت‌و‌گو در می‌فشاند، لب بغل وامی‌کند
۳
کس ندارد ره به دل از دورباش غمزه‌اشورنه افغانم اثر در سنگ خارا می‌کند
۴
کار ما را می‌کند کوتاه آن زلف درازکوتهی در حق ما آن چشم شهلا می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲