خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نسازی با جفا، کی مشکلت آسان شود؟غنچه تا بر خود نپیچد، کی لبش خندان شود؟!
۲
میکند کوچک، بزرگان را تلاش سروریخویشتن را بحر چون بالا برد، باران شود
۳
ذوق عریانی چو یابی، تن بپوشش کی دهی؟راز رسوا گشته نتواند دگر پنهان شود
۴
بسکه میریزد عرق از شرم عکس خویشتندور نبود خانه ما آیینه ها ویران شود
صفحهٔ ۱ از ۲