خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریب عام، از هر رند بازاری نمی‌آیدز کس جز گوشه‌گیران، این میانداری نمی‌آید
۲
چو قابیلند اخوان زمان، همراه تا کشتنازین آدم نمایان، بیش ازین یاری نمی‌آید
۳
برآرد سفله گر نامی، نگردد قدر او افزونکه از در هم به نقش سکه دیناری نمی‌آید
۴
چو وقت آید، نگردد کند تیغ مرگ از دولتکه از بال هما دیگر سپرداری نمی‌آید
صفحهٔ ۱ از ۲