خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کند پند ملایم در گرانجانان اثر بهترکه با گوش گران باشد سخن آهسته تر بهتر
۲
عزیزان خاک پاو، سفلگان تاج سرند اکنونبنای وضع دوران گر شود زیر و زبر بهتر
۳
نهان بودن بزیر طاق گردون، به ز پیداییبسر باشد سپر در زیر تیغ از تاج زر بهتر
۴
امان خواهی، تلاش رتبه اعلای پستی کنز چرخ کینه جو چندانکه باشی دورتر بهتر
صفحهٔ ۱ از ۲