خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به از زمانه نداریم شوخ و شنگ دگرکه هر دو روز کند جلوه‌ای به رنگ دگر
۲
به غیر ابر خروشان دست ریزش نیستبه کوه همت والای ما پلنگ دگر
۳
ظهور جوهر مرد است پیش در دولتکه با نگین سوار است آب و رنگ دگر
۴
به نیک و بد ز جهان صلح کرده‌ای، امانه آنچنان که بود احتیاج جنگ دگر!
صفحهٔ ۱ از ۲