خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نی نی به ازین باید با دوست وفا کردنیا نی کم ازین باید آهنگ جفا کردن
۲
یا زشت بود گویی در کیش نکورویانیک عهد به سر بردن یک قول وفا کردن
۳
هم گفتن و هم کردن از سوختگان آیدباز از چه شما خامان ناگفتن و ناکردن
۴
باور نکنم قولت زیرا که تو را در دلیک بادیه ره فرقست از گفتن تا کردن
صفحهٔ ۱ از ۵