خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شده است باب در ایام ما ز بس تلبیسکسی چه داند کاین آدمست و آن ابلیس؟!
۲
ز کین عدو شکند گو دلم بسنگ جفاکه هست چوب مکافات کرده ها در حیس
۳
مجوی کام ز دونان، که نیست بی منتبگیری ار همه عبرت ز خواجگان خسیس
۴
خوری ز خوان جهان، غصه چون لئیمان چند؟نه در خور است که همکاسگی کنی با پیس!
صفحهٔ ۱ از ۲