خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با خلق همنشین و، از ایشان رمیده باشمضمون دلنشین ز خاطره پریده باش
۲
از خود چنان مرو، که دگر رو به پس کنیاز چشم خویش همچو سرشک چکیده باش
۳
غافل مشو ز دشمنی خویش، یک نفسبر فرق خود، همیشه چو تیغ کشیده باش
۴
از تندی ستیزه دشمن متاب رویچون خون گرم بردم خنجر دویده باش
صفحهٔ ۱ از ۲