خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میتواند لعل او شد بامی کوثر طرففتنه مژگان شوخش، با صف محشر طرف
۲
صحبت اوراق گل با هم دو روزی بیش نیستالفت نازک مزاجان زود گردد بر طرف
۳
منعم و درویش، همدوشند در دیوان عدلدر ترازو سنگ بی قیمت بود با زر طرف
۴
پایمال برق گردد، خرمنی کز منع بخلچون زر گل نیست آن را دامنی از هر طرف!
صفحهٔ ۱ از ۲