خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ما گذشت عمر، بآیین مهوشانگیسوی آه حسرت ما از قفا کشان
۲
از خانه ماهروی من آمد چو شب برونشد کوچه پر ز دیده حیران چو کهکشان
۳
پیوسته سوی خود، رخ عاشق نگاه اوچشم مرا ز تار نگه برده موکشان
۴
هر چند پای بر دلم افشرد کوه صبراز خویش برد آن خم زلفم، کشان کشان
صفحهٔ ۱ از ۲