خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پشت دست از حسرت دینار با دندان مکندل بکن از جیفه دنیا، و چندین جا مکن
۲
از برای سبزه یی، نخلی ز پا نتوان فگندبهر برگ عیش، از دل ریشه ایمان مکن
۳
پست خلقی مشکن، ای ظالم برای یک شکمپوست، صد درویش را، از بهر یک انبان مکن
۴
ای که بر جان فقیران برده یی ناخن فروغیر دندان طمع، ای سگ صفت، زیشان مکن
صفحهٔ ۱ از ۲