خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوخیش را نکند گوشه نشین خانه زینجوش این باده فزون است ز پیمانه زین
۲
از ره چشم، بتان در دل کس جای کنندحلقه چشم رکابست در خانه زین
۳
دیده ها از مژه پر ساخته، پروانه شدندشمع من رخ چو برافروخت ز کاشانه زین
۴
راحت طالب مقصود ز رنج طلب استمنزلی نیست درین راه به از خانه زین
صفحهٔ ۱ از ۲