خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شایسته قبول، ندارم عبادتیجز بر سیاه نامگی خود شهادتی
۲
بر ما بغیر نعمت فقر است ناگوارداریم ما بهیچ نداری چو عادتی
۳
تحصیل ملک فانی دنیا، زر شد نیستملک بقا طلب، بودت گر رشادتی
۴
بردار تیغ عجز و، بیفگن سر غرورداری اگر بخویش، گمان جلادتی
صفحهٔ ۱ از ۳