خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگذاشت جان غم تو برای شهادتیدارند عاشقان عوض جان، ارادتی
۲
آنجا که آفتاب رخت پرتو افگندبا سایه همای، نباشد سعادتی
۳
آیی مگر بتهنیت ما، و گر نه نیستبیماری هوای غمت را عیادتی
۴
دعوی کند چو تیغ تو با آب زندگیدارند کشتگان غمت هم شهادتی
صفحهٔ ۱ از ۲