خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با من همیشه درد تو دارد عنایتیصد شکر کز غم تو، ندارم شکایتی
۲
افتاده‌اند، از ره افتادگی به دوریا رب به خویش‌گمشدگان را هدایتی
۳
از مال و جاه، هست سخن پایدارتراز ملک جم چه مانده به غیر از حکایتی؟!
۴
شوق جمال دوست مرا در دل حزینچون نعمت بهشت ندارد نهایتی
صفحهٔ ۱ از ۳