خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نماز عاشقان باشد، همه مستی و بیهوشیحضورش غیبت از خود، ذکر از عالم فراموشی
۲
قیام: استادگی از جان، قعود: افتادگی از پا؛اذان: فریاد از دست خود و، تعقیب: خاموشی!
۳
مکانش آنکه، گنجایی در آن نبود غرضها رالباسش اینکه، طاعت را فزون از عیب خود پوشی
۴
میان واکردنش باشد، بامر حق کمر بستنردای آن بود، در راه جانان خانه بر دوشی
صفحهٔ ۱ از ۲