خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با همه نیرنگ، تاکی گفت و گوی سادگی؟!خودفروشی چند، با این دعوی آزادگی؟!
۲
خاکساران را، در آن درگاه قرب دیگراستسجده گاه خلق شد، سجاده از افتادگی
۳
بی نشانان بیشتر درد سر از کثرت کشندکعبه را برگرد سرگردند، از بی جادگی
۴
لاف رعنائی زند، گر سرو پیش قامتشدارد آن سرو روان در خدمتش استادگی
صفحهٔ ۱ از ۲