خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در میان دوستان، با این کمال بندگیغیر تنهایی نداریم از کسی شرمندگی
۲
دانه‌سان در خاک گمنامی اگر پوسیده‌امبرنمی‌دارد کس از خاکم، به جز افگندگی
۳
واشود شاید دلی چون دانه ما را زیر خاکنیست زیر تیغ برق ای سبزه جای زندگی
۴
پیشه‌ای چون حیله‌سازی نیست در عالم رواپنج دانگ خلق، شش دانگند در بازندگی
صفحهٔ ۱ از ۴