خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکام خویش، نچیدم گلی ز باغ جوانینکرده است مرا پیر، غیر داغ جوانی
۲
در این دو روز ببین فکر خود، که نیست میسرتهیه سفر مرگ بی دماغ جوانی
۳
شراب داد چو ساقی، پیاله باز ستاندبنوش تا ز تو نگرفته اند ایاغ جوانی
۴
ز دیده اشک و، ز دل آه و، از دهان تو دندانبرون دوند بهر سوی، در سراغ جوانی
صفحهٔ ۱ از ۲