خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رنگت از طراوت، چون اطلس ختاییوی دستت از نزاکت، چون کاغذ حنایی
۲
با نفس وقت شهوت، جنگ و جدل چه سازد؟!باید فرو نشاندن، آن را به کدخدایی
۳
ز آمیزش خلایق، جز دردسر چه زاید؟آسودگی ز غمهاست، فرزند پارسایی
۴
سیم و زر جهان نیست، جز مایه غم و رنجدلبستگان ندارند، بخشی ز دلگشایی
صفحهٔ ۱ از ۲