خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برگی از باغ تو، هر رنگ گل زیباییگردی از راه تو، هر سروقد رعنائی
۲
بهر نظاره گلزار تو، هر غنچه تلیپیش مجنون تو هر برگ گلی، صحرائی
۳
هفت چرخست، ز گلزار تو یک غنچه تنگدو جهانست ز باغ تو، گل رعنائی
۴
بر درت وسعت صحراست، رخی سوده بخاکبتو موج سرابی است، لب گویایی
صفحهٔ ۱ از ۳