خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا اگر چه یار دگر میکنی مکناسباب عشق زیر و زبر میکنی مکن
۲
گویی دگر کنم مگرم کار به شودحقا که کار خویش بتر میکنی مکن
۳
منمای روی خویش بهر ناسزا از آنکخود را بگرد شهر سمر میکنی مکن
۴
بر گل ز مشک ناب رقم میکشی مکشهر مشک را نقاب قمر میکنی مکن
صفحهٔ ۱ از ۲