خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جهانی پر از حکایت توگه ز شکر و گه از شکایت تو
۲
برگشاده به عشق و لاف زبانخویشتن بسته در حمایت تو
۳
ای امیری که بر سپهر جمالآفتابست و ماه رایت تو
۴
هست بی تحفهٔ نشاط و طربآنکه او نیست در حمایت تو
صفحهٔ ۱ از ۲