خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای قوم مرا رنجه مدارید علی‌اللهمعشوق مرا پیش من آرید علی‌الله
۲
گز هیچ زیاری نهمی بر لب او بوسیک بوسه به من صد بشمارید علی‌الله
۳
ور هیچ به دست آرید از صورت معشوقبر قبلهٔ زهاد نگارید علی‌الله
۴
آن خم که بر او مهر مغانست نهادهالا به من مغ مسپارید علی‌الله
صفحهٔ ۱ از ۲