خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتا پای این ره نداری چه پوییدلا جان آن بت ندانی چه گویی
۲
ازین رهروان مخالف چه چارهکه بر لافگاه سر چار سویی
۳
اگر عاشقی کفر و ایمان یکی دانکه در عقل رعناست این تندخویی
۴
تو جانی و انگاشتی که شخصیتو آبی و پنداشتستی سبویی
صفحهٔ ۱ از ۲