خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۳۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر شرمی بدار چند ازین بدخوییچون تو من و من توام چند منی و تویی
۲
گلشن گلخن شود چون به ستیزه کننددر یک خانه دو تن دعوی کدبانویی
۳
نایب عیسی شدی قبله یکی کن چنوبر دل ترسا نگار رقم دویی و تویی
۴
صدر زمانه تویی پس چو زمانه چراگه همه دردی کنی گاه همه دارویی
صفحهٔ ۱ از ۳