خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۴۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر در کوی قلاشی مرا یکبار بارستیمرا بر دل درین عالم همه دشخوار خوارستی
۲
ار این ناسازگار ایام با من سازگارستیسرو کارم همیشه با می و ورد و قمارستی
۳
اگر نه محنت این نامساعد روزگارستیمرا با زهد و قرایی و مستوری چکارستی
۴
اگر در پارسایی خود مر او را دوستارستیسنایی را به ماه نو نسیم نوبهارستی
صفحهٔ ۱ از ۳