خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۴۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم بربود شیرینی نگاری سرو سیمینیشگرفی چابکی چستی وفاداری به‌آیینی
۲
جهانسوزی دل‌افروزی که دارد از پی فتنهز شکّر بر قمر میمی ز سنبل بر سمن سینی
۳
به نزد زلف چون مشکش نباشد مشک را قدریبه پیش روی چون ماهش ندارد ماه تمکینی
۴
غم و اندوه جان من جمال و زیب روی اوز من برخاست فرهادی ازو برخاست شیرینی
صفحهٔ ۱ از ۲