خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۴۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صنما چبود اگر بوسگکی وام دهینه برآشوبی هر ساعت و دشنام دهی
۲
بستهٔ دام تو گشت است دل من چه شودکه مرا قوت از آن پسته و بادام دهی
۳
پختهٔ عشق شود گرچه بود خام ای جانهر کرا روزی یک جام می خام دهی
۴
نکنی ور بکنی ناز به هنجار کنیندهی ور بدهی بوسه به هنگام دهی
صفحهٔ ۱ از ۲