خلوتی با حمیدالدین بلخی
المقامة الثالثة و العشرون - فی الخریف
مقامات حمیدی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حکایت کرد مرا دوستی که در صفوت مهرجوی بود و در عفوت عذرگوی، چشیده شربت غربت بود و کشیده ضربت محنت و کربت.
۲
صاحب حکایت و اخبار بود وعدت اسفار، که چون در سپردن جهان اصرار من بغایت رسید و اختبار من بنهایت انجامید.
۳
اجتیاز بحر و بر و امتیاز خیر و شر ملالت آورد و از دیدن گرم و سرد و آزمودن نیک و بد سآمت افزود، با دلی پر از آذر و بیجان از حد آذربایجان بخاک فلسطین مستمند و حزین افتادم و جناح سفر در آن خطه بگشادم و با خود گفتم.
۴
خیمه بر میخ اقامت باز بنددل بمهر دلبر دمساز بند
صفحهٔ ۱ از ۱۸